به گزارش آهن آپ : اگرچه در سال اخیر صنعت فولاد کشورمان جزء ده کشور برتر تولید کننده فولاد قرار گرفت اما وجود مشکلات داخلی و عدم تعادل در زنجیره فولاد بسیار نگران‌ کننده شده است به طوری که کارشناسان این حوزه هشدارهایی را برای سال‌های آتی می‌دهند. ریشه و اساس این زنجیره از معدن و سنگ آهن آغاز می شود که البته در کشور ما به این حوزه توجه چندانی نمی شود و این بخش دچار کمبود سرمایه گذاری است . در مقابل، بخش پایین ‌دست یعنی حوزه ذوب و نورد در یک دهه گذشته شاهد احداث و به ثمر رسیدن طرح‌های فراوان بوده است. بنابراین با عدم سرمایه‌گذاری در حوزه بالادست و احداث طرح‌ها در بخش پایین‌دست، از یک طرف، شاهد کمبود مواد اولیه در صنعت فولاد و از طرفی دیگر، رکود و پایین بودن نرخ بهره ‌برداری در حوزه پایین ‌دست هستیم.
محمدحسین بصیری، یکی از فعالان حوزه فولاد در رابطه با وضعیت صنعت فولاد ایران در جهان این گونه اذعان کرد: طی دو سال گذشته شاهد افزایش چشمگیر قیمت فولاد و سنگ آهن بودیم که این افزایش نرخ به دنبال افزایش جهانی نرخ فولاد رخ داد. چین به عنوان بزرگ ‌ترین تولید کننده و مصرف کننده فولاد در دنیا یکی از مهم ترین عامل های تعیین کننده قیمت این محصول است که این کشور اخیرا حفاظت از محیط زیست را در دستور کار خود قرار داده است و همین امر سبب شده است تا برخی از شرکت‌های فولادی این کشور که آلوده‌ کننده محیط ‌زیست هستند، تعطیل شوند یا تولید خود را کاهش دهند. این شرکت‌ها ناچار به دنبال کسب استانداردهای محیط ‌زیستی مد نظر مقامات چین و بین‌المللی هستند. اتخاذ این راهکار از سوی مقامات چینی، موجب افزایش نرخ انواع محصولات فولادی در بازارهای جهانی شده است.
طبیعی است که تقاضای فولاد در دنیا با توجه به شرایط پس از شیوع ویروس کرونا، افزایش یابد. بنابراین با توجه به اینکه عرضه کم شده و تقاضا بالا رفته، نرخ فولاد در دنیا افزایش یافته است. به دنبال افزایش نرخ فولاد در دنیا، از آنجا که نرخ این محصول در ایران از نرخ‌های جهانی تبعیت می‌کند، نرخ فولاد در کشور ما نیز به طور قابل توجهی افزایش یافته است که باید به این موضوع، رشد نرخ ارز را نیز اضافه کرد.
در یک ماه گذشته چندین مرتبه شاهد عرضه انواع محصولات سنگ‌آهنی در بورس کالا بودیم که با رقابت انجام شده میان خریداران، نرخ برخی محصولات نسبت به ضریب قیمتی تعیین شده از سوی وزارت صنعت، معدن و تجارت، بالاتر رفت. باید توجه داشت که افزایش نرخ حلقه‌های بالادست تاثیر چندانی بر عملکرد کلیه زنجیره نخواهد داشت زیرا نرخ هر یک از محصولات سنگ‌آهنی با ضریبی نسبت به شمش فولاد قیمت‌گذاری می‌شوند. درحال‌حاضر، نرخ آهن‌اسفنجی ۵۰ درصد، گندله ۲۳.۵ تا ۲۶درصد، کنسانتره ۱۶ تا ۲۰ درصد شمش فولاد خوزستان است. بنابراین افزایش ضرایب قیمتی تاثیری بر روند تولید در صنعت فولاد کشور نخواهد داشت. در این شرایط اگر یک کارخانه آهن‌اسفنجی با افزایش نرخ مواد اولیه یعنی گندله مواجه شود، ناچاراست تا نرخ محصول خود را نیز افزایش بدهد و این افزایش نرخ افزایش نرخ تمام محصولات فولادی را در پی خواهد داشت.
البته که در زنجیره فولاد کشور مشکلات بسیاری از این قبیل وجود دارد. زیرا در این حوزه یک راهکار درست و اصولی تثبیت نشده است تا بین زنجیره بالا دستی و زنجیره پایین دستی تعادلی ایجاد شود. برای مثال، در سال‌های اخیر گرایش به احداث کارخانه‌های تولید شمش افزایش یافته است؛ در حالی که از سویی بخش‌های ابتدایی زنجیره یعنی ذخایر و معادن سنگ‌آهن چندان مورد توجه قرار نگرفته‌اند و به سیستم تولید در زنجیره وارد نشده‌اند. از سوی دیگر، تقاضا برای سنگ‌آهن و محصولات آن به شدت افزایش یافته است.

بازرسی شرایط بازار آهن در روز قبل بیانگر ادامه جریان افزایشی نرخ ها در این بازار می باشد. از یک طرف تغییرات قیمت دلار در کانال ۲۳ و۲۴ هزارتومان و از طرف دیگر افزایش ۳درصدی نرخ پایه شمش در خرید و فروش های روز گذقبلشته بورس کالا، سبب شدند تا نرخ ها در بازار آهن همچنان سیر افزایشی خود را حفظ کنند.
در وضعیت پیش رو شواهد بیانگر آن است که عوامل اثر گذار بر بازار و همچنین فولادسازان به این موضوع که بازار در برابر افزایش نرخ ها و افت نرخ های جهانی ناتوان بوده، توجهی نمی کنند و در برابر وزارت صمت و بقیه نهادهای پرکار در این حیطه فقط ناظر بر شرایط موجود هستند و حتی از طرف مجلس نیز عکس العمل در این خصوص مشاهده نمی شود.
اینگونه به نظر می رسد که در ماه های انتهایی دولت کنونی، مجلس و همچنین دولت نسبت به عکس العمل در خصوص با بی نظمی های موجود عقب نشینی کرده اند؛ البته لازم به گفتن است که قبل از این نیز کسی توانایی مقابله با رانت فولادسازان و انحصار بورس کالا را نداشت. از طریق اینکه نرخ شمش به ۹۶ درصد نرخ شمش صادراتی ایران و ۹۷ درصد شمش صادراتی CIS رسیده است، بنابراین  دور از توقع نیست که دوباره با نرخ های بیشتر از نرخ های جهانی روبه رو شویم.
تحت تاثیر عوامل گفته، در نرخ های روزانه میلگرد که از طرف تولیدکنندگان این حیطه اعلام می شود، شاهد رشد نرخ میلگرد در روز قبل بودیم، به گونه ای که بیشتر اصول فروش میلگرد نرخ های خود را چیزی تقریبا ۵۰ الی ۳۵۰ تومان رشد دادند و تنها تعداد کمی نرخ های میلگرد تولیدی خود را بدون نوسان اعلام کردند. لازم به گفتن است که بیشترین نرخ میلگرد ۱۴ با عدد ۱۵ هزار و ۲۰۰ تومان و کمترین قیمت این محصول با قیمت ۱۴ هزار و ۷۰۰ تومان اعلام و روانه بازار شد.

رشد نرخ در بازار نبشی و ناودانی نیز ادامه داشت، به صورتی که هم نرخ نبشی و هم قیمت ناودانی از طرف تولیدکنندگان این قسمت با رشد تقریبا ۱۰۰ الی ۴۰۰ تومانی اعلام و در دسترس خریداران قرار گرفت. رشد نرخ آهن آلات به بازار تیرآهن نیز رسید؛ نرخ تیرآهن کیلویی ۵۰ الی ۱۰۰ تومان رشد کرد و قیمت تیراهن شاخه ای نیز با رشد تقریبا ۱۰ الی ۴۰ هزارتومان همراه با ثبات روبه رو بود.
در بازار پروفیل شاهد تغییر نرخ این محصول بودیم، به صورتی که بعضی از مبادی فروش، نرخ پروفیل تولیدی خود را تقریبا ۱۰۰ الی ۲۰۰ تومان رشد دادند؛ در برابر بعضی نیز افت ۲۰۰ تومانی را در نرخ محصول خود اعمال کردند و حتی ثبات نرخ نیز از طرف بسیاری از تولیدکنندگان به چشم می خورد.
بی فکری و عدم مدیریت درست برای نظم دهی شرایط بازارآهن سبب شده تا وضعیت این روزهای این بازار بحرانی تر از گذشته شود؛ بحرانی که سبب از میان رفتن درخواست و عقب نشینی خریداران از خرید انواع آهن آلات شده است.

جهت اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.